Önsel Külük

Akıllarımız havada,

Ama çok da değil hani.

On yaş karışı kadar ancak.

Kulaklarımız çınlatılmış çoktan,

Çok yerden, çok kez hem de.

İsimlerimiz desen,

Yok başka yerde,

Gerçek birer “özel isim”.

Omuzlarımız desen,

Zaten ağır,

Kafa darbelerinden muzdarip.

Bacaklarımıza baksan,

Acı içinde, boy atıyormuşçasına.

Dünyaya sorsan bizden beter,

Ekseni kaymış bir kere.

Ne desen, ne yapsan,

Birer elma bulup,

Ansızın kafamıza bile düşürsen,

ne yazık,

ne güzel,

ne garip,

Bazen yer çekimi dahi gelir,

kendisi gelmez insanın aklına.

​

 

Önsel KÜLÜK